Ponpon ve Kaybolan Kahkaha

Bambu Ormanı’nda Ponpon adında minik bir panda yaşardı. Ponpon gülmeyi çok severdi. Yuvarlanırken gülerdi. Kelebekler burnuna konduğunda gülerdi. Hatta bazen neden güldüğünü unutup yine gülerdi. Bir sabah Ponpon uyandı ve esnedi. Sonra aynaya bakıp komik bir yüz yaptı. Ama hiç gülmedi. Bir kez daha denedi. Yanaklarını şişirdi. Kulaklarını oynattı. Yine gülmedi. “Eyvah!” dedi Ponpon. “Kahkaham kaybolmuş!” Hemen arkadaşı sincap Çıtı’ya koştu. “Çıtı, kahkahamı gördün mü?” Çıtı dalların arasına baktı. “Belki ağacın tepesine kaçmıştır.” İkisi ağaca tırmandı. Dalların arasında yalnızca kuşlar vardı. Kuşlardan biri Ponpon’un başına küçük bir yaprak düşürdü. Ponpon şaşırdı ama gülmedi. Sonra kurbağa Zıpzıp’ın yanına gittiler. “Belki kahkahan gölete düşmüştür,” dedi Zıpzıp. Üçü göletin içine baktı. Ponpon suyun üzerinde kendi yüzünü gördü. Tam o sırada Zıpzıp kaygan bir taşa bastı. “Vırrak!” Kurbağa başının üzerine oturdu. Çıtı kıkırdamaya başladı. Ama Ponpon hâlâ gülmüyordu. Biraz ileride kaplumbağa Tıkır vardı. Ponpon üzgünce: “Galiba kahkahamı bir daha bulamayacağım,” dedi. Tıkır yavaşça gülümsedi. “Belki de kahkahan kaybolmadı,” dedi. “Belki biraz dinleniyordur.” Arkadaşları Ponpon’u neşelendirmek için oyun oynamaya karar verdi. Çıtı kuyruğuna üç yaprak taktı. Zıpzıp başına bir çiçek geçirdi. Tıkır ise hızlı yürümeye çalıştı. Ama o kadar yavaştı ki herkes onu beklerken uyuyakalacak gibi oldu. Ponpon arkadaşlarına baktı. Çıtı’nın kuyruğundaki yapraklardan biri burnuna kaçmıştı. Zıpzıp’ın çiçeği gözlerini kapatmıştı. Tıkır ise “çok hızlıyım” diyerek minicik adımlar atıyordu. Ponpon’un karnında bir kıpırtı oldu. Önce: “Pıh…” Sonra: “Hıhı…” Ardından kahkahası bütün ormanı doldurdu. “Ha ha ha ha!” Arkadaşları da ona katıldı. Ponpon karnını tutarak güldü. “Kahkahamı buldum!” Tıkır başını salladı. “Kahkahan hiçbir yere gitmemişti. Arkadaşlarının yanında uyanmayı bekliyordu.” O günden sonra Ponpon ne zaman üzülse arkadaşlarının yanına giderdi. Çünkü artık biliyordu: Bazı kahkahalar, sevdiğimiz kişiler yanımızdayken ortaya çıkardı.